Dilek İmamoğlu gözyaşlarını tutamadı

Silivri Cezaevi'nde tutuklu bulunan CHP'nin cumhurbaşkanı adayı, görevden alınan İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu'nun eşi Dilek İmamoğlu, Aile Dayanışma Ağı'nın Saraçhane Parkı’nda buluşmasında bir evladın tutuklu annesi için yazdığı mektubu okurken gözyaşlarını tutamadı.

Dilek İmamoğlu konuşmasında, "Bizler her gün ailemizden bir kişi eksik yaşıyoruz. Evimizde bir sandalye boş, soframızda bir tabak eksik. Bazı evlerimizde iki tabak. Kalbimizde dinmeyen bir özlemle yaşamaya çalışıyoruz. Ama bu özlem sadece sevdiklerimize değil adalete ve demokrasiye de duyduğumuz özlemdir. Çünkü çok iyi biliyoruz adalete kavuştuğumuzda sevdiklerimize de kavuşacağız. Bugün öyle bir noktadayız ki tarihte benzeri az görülmüş bir biçimde bu operasyonlar sadece bireyleri değil tüm aileleri hedef alıyor." dedi.

İmamoğlu şu ifadeleri kullandı:

Operasyonlar anneye, babaya, kardeşe kadar uzanıyor. Oysa biz aileye el uzatılmaz diye büyüdük. Aile bizim en kutsal değerimizdir. Ama bugün çocuklar babasız, anneler evlatsız, eşler sevdiklerinden uzakta kalıyor. Tutuklular ailelerinden uzak cezaevlerine sürülüyor. Bir annenin ağır hasta evladını sadece cezaevi penceresinden görebilmesine bile tahammül gösterilmiyor.

Kadın tutuklular çocuklarından ayrı ve yerlerde yatırılıyor. Babalar çocuklarının doğumunu, büyümesini sadece hayal edebiliyor. Hastalar bakımsız, yaşlılar çaresiz. Biz her gün bir çocuğun 'Anne babam nerede sorusunu boğazımız düğümlenerek cevap veremiyoruz. Bu sadece bir annenin, bir babanın, bir çocuğun değil hepimizin, tüm toplumun vicdanında yankılanan feryat. Bu yüzden bir araya geldik. Herkesin adaletini savunmak için geldik. Halkın vicdanına güvenerek yola çıktık.

Adalet arayan herkesin sesini büyütmek için buradayız. 19 Mart'ın üzerinden 4 ayı aşkın bir süre geçti, hala iddianame yok. Ne zaman yazılacağı da belli değil. Belki ilk duruşmada tahliye edilecekler aylardır hapiste.

MEKTUBU OKURKEN AĞLADI

Geçen hafta bir evladın kaleminden dökülen beni derinden etkileyen notu okuyorum: Benim için 4 aydır durdu. 4 aydır annemden ayrı kaldım. Bütün hayatım olan anneme sadece 6 defa sarılabildim. Bunu da istediğimde, özlediğimde değil sadece izin verildiğinde yapabildim. Bu hayatta bir evladın annesine sarılabilmesi için izin verilen tarihleri beklemesinden daha acı ne olabilir ki? Ben dışarıda bu acıyı yaşıyorken, annemin hiçbir suçu yokken ona reva görülen dört duvar arasında neler hissettiğini, neler yaşadığını tahmin bile edemiyorum"